۩ اسیری در اثیری ۩

	آخر دنیا از نگاه روان نویس
آخر دنیا وقتی ست که آرام گیرد در مبعدی کهن گوی زرین آخر و خاکستری سبز شوند عرقهای کاهنی ، پیر اعصار آخر دنیا وقتی ست در شبستان ، درویشی کیفر عشق بداند خدا را یا مومنی زیر چتر ماه کفر گوید شب را از روی جهل آخر دنیا وقتی ست که تمام سیب های جهان با قیام سرخشان از رگهامان در دهانهامان به پا خیزند و فریادی سرخ برآورند در اعتراض نخستین روز آفرینش آخر دنیا وقتی ست ....
# نوشته شده در چهارشنبه بیست و ششم مرداد 1384ساعت 12:17 توسط روان نویس \|

نه زمینم که پا نهی ام سخت
نه آسمانم که اشاره ام کنی با دست
نه آبم که محدودم کنی به تنگ
و نه خاکم که دل‌خوشم كني به گلداني سرد
تنها
اسیری ام گرفتار اثیر
با دهانی ماهی وار و زبانی گنگ...

درست يا غلط، خوب يا بد، زشت يا زيبا، مطالبي كه در اين وبلاگ ارائه شده، متعلق به نويسنده‌يِ وبلاگ بوده و هم‌چنین درج و استفاده از مطالبی که از منابع دیگر آورده شده، هم‌راه با نام و پیوند منبع بوده است.
نقد به هر طريقي، قبيلِ حق، ناحق، منصفانه، غير منصفانه، به‌جا، نا به‌جا، آزاد است و اربابِ نظر، در ارائه‌يِ آن آزادند.
پيشاپيش، سپاسِ بي‌كران دارم، اگر كاستي‌ها و نقص‌هايِ فكر، نگارش و در مجموع هر آن‌چه به ذهنتان مي‌رسد، براي‌ام در قسمتِ نظراتِ مطالب بنگاريد.
ذكر اين نكته هم ضروري است كه استفاده از مطالب اين وبلاگ آزاد بوده و نيازي به درج نام نويسنده و منبع نيست.

پیوندهای روزانه

آرشیو ماهانه

پیوندها