۩ دنیای مدرن وعادت های مدرن ۩

بشر با تولید علم می خواهد با تکنولوژی هایی که کسب می کند به نوعی آرامش و آسایش نسبی دست یابد . اما اغلب همین تکنولوژی ها گریبان گیرش شده و باعث رنجش خاطر و آزار روح و روان وی می شود. یکی از علل اینگونه پیامدها به نظر می رسد استفاده ناصحیح بشر از ابزارها است. برای نمونه می توان استفاده از اینترنت را مثال زد : بسیاری از جوانان و در کل ، مردم اوقات بسیاری را پای اینترنت می گذارند (به استفاده صحیح یا غلط کاری نداریم.) به طوریکه از کارهای روزمره خود نیز غافل می شوند . در خبرها می خوانیم که گاها بعضی از بازی خورها بعلت زیاده روی در بازی کردن دچار مرگ می شوند ، یا علت بعضی از افسردگی ها کار کردن با کامپیوتر است . و حالا برای جبران این خسران می آییم تکنولوژی هایی را ابداع می کنیم تا ما را از از این ورطه برهاند . یعنی "علم برای علم".

متاسفانه هر چه به دنیای مدرن و پست مدرن نزدیکتر می شویم به تخاصمات درونی ما نیز افزوده می شود و تولید علم و تکنولوژی بجای آرامش ، تنازعت روانی را برای ما به ارمغان می آورند ، روزمره با بسیاری از این تنازعات درگیر هستیم و بگونه ای با آنها مبارزه می کنیم . بشر اتومبیل را اختراع کرد تا مسافتها را بهم نزدیک کند و سرعت انتقال را از مکانی به مکان دیگر بالا ببرد اما با ازدیاد اتومبیل ها دچار بیماریهای تنفسی شد سپس برای رفع این مشکل اقدام به ابداع اسپری و ... نمود .

 این چرخه همین طور می چرخد و ادامه می یابد . در این بین ، بغیر از انسان موجودان دیگر نیز دچار خسران می شوند ، و در کل طبیعت نیز تخریب می شود . اما بشر همچنان به کار خود ادامه می دهد .

۩ نخود نخود هر که رود خانه خود ۩

باز آی ساقیا که هوا خواه خدمتم

مشتاق بندگی و دعاگوی دولتم

::حافظ::

جهان بسیار زیباست اگر هر چیز در جای خود باشد و هر عمل هماهنگ با شرایط دوره خود .

در سال های 1320 تا 1330 شخصی به نام احمد کسروی که از روشنفکران دوره خود بود با کتابهای خود جدل های دیالکتیکی به راه انداخت . و با نظریه هایی که داشت موجب شد تا مردم نسبت به دین مشکوک شوند . تا آنجا که بعضی از جوانان دور هم جمع می شدند و کتابهای مذهبی را به آتش می کشیدند و هدف آنها خرافه زدایی از دین بود . حال این را در نظر داشته باشد .

در همین سالها ، که کشور داشت به سمت استقلال خود پیش می رفت و دکتر مصدق با سازماندهی مردم داشتند مقدمات از بین بردن استعمار را می چیدند ، آقای کسروی با نظریاتشان (درست یا غلط ، بحث ما در این نیست ) موجب این شدند که مردم به جای مبارزه با استعمار به مبارزه با خرافه ها و ... بپردازند . سوالی که اینجا مطرح می شود این است که در این دوره زمانی هماهنگ کردن مردم در جهت مبارزه با استعمار لازم است ، یا مبارزه با ... ؟

آنچه که از بالا دریافت می شود همان جمله معروف "نخود نخود هر که رود خانه خود " است که هر حرفی جایی دارد و هر عملی مکانی .

از گذشته بگذریم ، به حال بنگریم :

به نظر شما در شرایط کنونی منطقه که رو به آرامش می نهد آیا شایسته است و درست است که با اعمال بی خردانه خود این آرامش را به هم بزنیم . در مورد انرژی هسته ای بسیار شنیده ایم و بسیار گفته اند . برخی وجود آن را حتی با احتمال بروز جنگ برای کشور لازم می دانند و برخی دیگر بر این نظرند که این فناوری در صورتی که موجب بروز جنگ شود باید از آن صرف نظر کرد .

تاکیدی که سران کشور برای دستیابی به فناوری هسته ای دارند این است که با دستیابی به آن می توان به توسعه در زمینه های مختلف دست یافت . حال شما به مالزی نگاه بیاندازید . مگر این کشور از فناوری هسته ای برخوردار است ؟ اما در عمل می بینید که این کشور در چند سال اخیر پیشرفت چشمگیری داشته و خود را توسعه داده است .

به نظر من دستیابی به این فناوری تا آنجا که آرامش کشور را بر هم نزند لازم است اما هنگامی که احساس می شود جنگی رخ دهد و فضای کشور متشنج شود باید از دستیابی به آن چشم پوشی کرد . زیرا اگر شعار ما توسعه باشد همه اثرات منفی جنگ را می دانند. پس پافشاری بر این موضوع در صورتی که منجر به تحریم ایران و در نهایت جنگ شود ، جالب نیست . البته ما باید نهایت تلاشمان را بر صلح آمیز بودن آن بکنیم اما طوری نشود که مورد شماتت آیندگان قرار بگیریم .

ممکن است بعضی ها بگویند پس غرور ملی ما چه می شود ؟ در جواب باید گفت قیمت این غرور چند است ؟ بروز جنگ ؟ از بین رفتن سرمایه انسانی ؟ در به دری و ... که خود بهتر از من می دانید .

نتیجه گیری :

باید مقتضیات زمان را در نظر گرفت و با در نظر داشتن شرایط دوره زمانی و پیامدهای ناشی از هر عمل تصمیم گرفت تا دچار خسران نشویم .

۩ موجیسم ایرانی ۩

در پناه دل توان رست از کمند اضطراب

بر گهر موجی که خود را بست ساحل می شود

:: صائب ::

اشاره

موجیسم در هیچ یک از لغت نامه ها تعریف نشده است ( حداقل تا آنجا که من خبر دارم) و در بین مردم نیز کاربردی ندارد چون این مفهوم ساخته ذهن اینجانب می باشد.)

مفهوم موجیسم :

موج در لغت به معنای آشوب ، مشترک ، اشتراک ، قطعه های متحد و ... می باشد اما معنی جامعه شناسی آن ( به تعبیر بنده ) هجوم ، مُد ، چیزی که همه خواهان آن باشند و حرکت همه به یک سمت و سو ، است

در این نوشتار سعی می کنم تا با کلمات ساده و روشن ، این مفهوم را برایتان موشکافی کنم .

همان طور که می دانید پسوند " ایسم " که به کلمه موج چسپیده است به معنای مکتب ، هوا داران و خواهان می باشد . حال اگر این دو قطعه را به هم بچسپانیم ، می شود : " کسانی که موج گونه به سمت چیزی هجوم می آورند "

اگر بخواهیم آمار دقیقی از هواداران مکتب موجیسم یا اگر به اختصار آنها را " موجر " بخوانیم بدست بیاوریم متاسفانه باید عرض کنم که بسیاری از مردم شریف ایران جز این دسته هستند ( حتی خود من هم بعضی مواقع جز این دسته قرار می گیرم ) در مفهوم روشنتر، این " موجر " ها به قول عامیانه به هر چیز که کلید کنند ولش نمی کنند و وقتی ولش کردند به حال قبل خودشان افسوس می خورند . در سالهای 1377 الی 1381 سیستم پخش ماشین در بین جوانان ( یا بهتر است بگویم عموم ماشین داران) تبدیل به مد شد ، ماشین های پیکان مدل 48 همان صدایی را از خود در می آوردند که ماشین های مدل جدید نظیر بنز ، بی ام و و ... ، تاکسی سوار می شدی باید صدای گپ گپ و دیس دیس پخش ماشین را تحمل می کردی از دیگر سو ، کوچه و خیابان پر ماشین هایی بود که با صداهای ناهنجار خود از مردم سلب آسایش می کردند . اوضاع بر همین منوال بود که نمی دانم چطور شد که در اواخر سال 1381 یکدفعه سر و صداها خوابید دیگر کسی صدای پخشش را بلند نمی کرد و همه سالهای قبل را با عنوان دوره جوادی یاد می کردند و دچار تغییر و انفعال شده بودند ، آهنگ های بی کلام  آرام و کریس دی برگ ، جای خود را به اکسیژن ، تکنو داده بود آنهم با صدای کم و دلپذیر ، ( موجیسم ها (" موجر " ها) وارد مرحله پست مدرن شده بودند ) . این وضع تا به حال ادامه یافته اما کی بر هم می خورد و اینها کی در نظر " موجر"ها مردود می شوند خدا می داند .

ایرانی ها ( به تعبیر خاص " موجر "ها) عادت دارند همه چیز را از شورش در می آورند ، یا ازاین طرف بام می افتند یا از آن طرف ، یا رومی رومی اند یا زنگی زنگی ، در واقع ایرانی ها ( به تعبیر خاص " موجر "ها) هیچ گاه در مسیر خط تعادل سیر نمی کنند و همین باعث می شود که فرهنگ ما ضربه بزرگی از دست این قبیل بخورد چون آنها پس از ترک حالت قبلشان یک حالت بسیار منفی و مخرب انزجار به آنها دست می دهد و همین مخرب است .

یکی از علل پیشرفت خارجی ها به عقیده بنده همین حفظ تعادل است آنها هیچگاه برای اینکه ماشین 206 مد شده این ماشین را نمی خرند بلکه با دیدی وسیع و عاقلانه تصمیم می گیرند .

منبع :

فکر و اندیشه خودم

۩ نگاهی به احوالات امام علی (ع) ۩

دل اگر خداشناسی همه در رخ علی بین

به علی شناختم من ، به خدا قسم خدا را

:: شهریار ::

به مناسبت شهادت حضرت علی (ع)

درآمد

یکی از نیازهای انسان نیاز به داشتن اساطیر است و در این راستا ، اساطیر بسیاری در ذهن خویش ترسیم نموده است . یونانیان اساطیر بسیاری داشته اند. هرکول که در واقع نماینده یک انسان اسطوره ای و با نیرویی فرا انسانی ساخته اذهان یونانیان است نیازهای عوام را برطرف می کند. چرا که عوام همیشه فکر کامل بودن را در ذهن خود می پرورانند و می خواهند یک انسان کامل شوند. کمی جلوتر بیاییم همین رستم ما ایرانیان نیز یک اسطوره به حساب می آید و انتظاراتی که ما از اساطیر داریم این است که ایشان در هر زمینه ای که مطلوب ماست و متناسب با فرهنگ ماست قهرمان باشند. و در کلام مختصر اساطیر نماینده یک انسان کامل هستند.

و اما ...

علی (ع) نیز جز یکی از اساطیر است با این تفاوت که ساخته ذهن انسانها نیست بلکه حقیقتی است و مکتبی است و در یک کلام انسانی ست که همه ارزشهای والای انسانی در او جمعند .و علی در طول تاریخ تنها انسانی است که در ابعاد مختلف و حتی متناقض که در یک انسان جمع نمی شوند قهرمان است . هم مثل یک کارگر ساده روی زمین کار می کند ، هم مانند یک عاشق بزرگ به همه چیز عشق می ورزد ،  هم مثل یک سیاستمدار  رهبری می کند ، هم مثل یک سرباز شمشیر می زند و .... اینها همگی باعث می شوند که یک شخصیت اسطوره ای را به ایشان نسبت دهیم .

یکی از اشتباهاتی که بعضی از ما مسلمان ها نسبت به شناخت بزرگان داریم این است که همواره اینها را با فرشتگان مقایسه میکنیم ، در بعضی از احادیث می خوانیم که محمد (ص) سایه ندارد و یا امام علی را هم طراز فرشته ها قرار می دهند ، نکته قابل تاملی که در اینجا دیده می شود این است که بر فرض اینکه ما همه این حرفها  و قبول داشته باشیم اما با این کار نه تنها مقام انسانی آنها را بالا نبرده ایم بلکه از آن کاسته ایم ، چرا که فرشته ها مسجود انسانها هستند و انسانها در مقام انسانی شان از فرشته ها بالاترند . این دیدگاه ، دیدگاه احساسی به امامان است و امامان نیازی به ابراز احساس ما ندارند . زیرا در ورای شناخت و معرفت نسبت به امامان ، احساس نیز نهفته است. اما نه احساس منفی ، بلکه احساسی که همراه با معرفت است .

درد علی (ع) ...

همه فکر می کنند که درد علی (ع) ، سلب خلیفه گی از ایشان است و یا دردی که هنگام ضربت خوردن از ابن مجلم مرادی بر او وارد شده است اما باید گفت که این همه هست و این همه نیست . درد علی تنهایی است زیرا یک انسان هرچه به مقام انسانی خود نزدیک تر می شود احساس تنهایی بیشتری می کند . علت اینکه علی سر به بیابان می نهد و در چاه های نخلستان سر به گریه می گذارد همین تنهایی ست . زیرا هیچ چیز برای یک انسان دردناک تر از این نیست که احساس غربت و تنهایی بکند .

حال لحظه ای بیاندیشید که درد تنهایی بیشتر است یا درد شمشیر ؟

و ما برای این درد اشک می ریزیم یا آن درد ؟

و در نهایت به خود جواب دهید که ما باید این درد را بشناسیم  ... یا آن درد را ؟.

منابع :

1 -  فکر و اندیشه خودم

2 - کتاب علی حقیقتی بر گونه اساطیر (دکتر شریعتی)

3 - کتاب علی ، مکتب ، وحدت ، عدالت (دکتر شریعتی)